پشته فناوری 2026 من خسته کننده به عنوان جهنم است (و این نکته است)

من سالها را صرف تعقیب چیز جدید براق کردم. در سال 2026، من روی بحث برانگیزترین معماری از همه شرط می بندم: سادگی.

من قبلاً یک توسعه دهنده رزومه محور بودم.
شما نوع آن را می شناسید. اگر پروژه ای شامل Kubernetes، سه ارائه دهنده مختلف ابری، صف پیام و چارچوبی که سه شنبه گذشته منتشر شد، نبود، علاقه ای به آن نداشتم.

من نرم افزار نمی ساختم. داشتم بنای یادبودی برای نفس خودم می ساختم.
و نتیجه؟ صورتحساب ابری من از قبض خواربارم بیشتر بود و فقط برای یافتن محل ذخیره رمز عبور کاربر به نقشه نیاز داشتم.

رااکنون سال 2026 است. چرخه تبلیغات طاقت فرسا است.
ابزارهای AI کد را سریعتر از آنچه ما می توانیم اشکال زدایی کنیم تولید می کنند. پیچیدگی ما را غرق می کند.
بنابراین، برای امسال، من در حال ایجاد یک تغییر اساسی هستم. من روی “پشته خسته کننده”.

اینجاست که چرا من پیچیدگی را اخراج می‌کنم، و چرا احتمالاً شما نیز باید این کار را انجام دهید.
تو گوگل نیستی (و من هم نیستم)
گرفتار دروغ شدیم ما به نتفلیکس و اوبر نگاه کردیم و فکر کردیم: “آنها از Microservices استفاده می کنند، بنابراین من هم برای برنامه To-Do خود باید استفاده کنم.”
اما ما فراموش کردیم که آنها 2000 مهندس دارند. من یک لیوان قهوه و یک مهلت دارم.
وقتی برنامه خود را به 10 سرویس کوچک تقسیم می کنید، پیچیدگی را حذف نمی کنید. شما فقط آن را از کد خود به شبکه خود منتقل می کنید. و اشکال زدایی یک خطای شبکه در ساعت 2 بامداد تصور من از زمان خوبی نیست.

امسال، من به Majestic Monolith برمی گردم. یک مخزن یک استقرار. یک پایگاه داده اگر بخواهم یک اشکال پیدا کنم، به ردیابی توزیع شده نیازی ندارم – فقط به Ctrl+F نیاز دارم.
پشته ای که من در واقع از آن استفاده می کنم
در حالی که بقیه در مورد آخرین متا چارچوب بحث می کنند، من کد تولید را با آن ارسال می کنم:
محاسبه: یک VPS واحد. بدون شروع سرد بدون سرور بدون هزینه های پنهان فقط یک جعبه لینوکس که برای همیشه اجرا می شود.

راپایگاه داده:
SQLite یا Postgres. هیچ سند فانتزی NoSQL ذخیره نمی کند که از من بخواهد داده ها را در لایه برنامه بپیوندم. داده های رابطه ای زیبا هستند. اجازه دهید SQL کار را انجام دهد.
راباطن:
یک REST API استاندارد. GraphQL جالب است، اما درخواست فیلدهای خاص گلوگاه من نیست. پیچیدگی است.
رافرانت اند:
واکنش نشان دهید (چون من آن را می دانم) بدون 50 کتابخانه اضافی.
آیا مقیاس پذیر است؟
Stack Overflow روی یک مونولیت اجرا می شود. Shopify روی یکپارچه اجرا می شود. مگر اینکه فردا قصد سوار شدن به کل جمعیت برزیل را داشته باشید، یک یکپارچه خسته کننده خوب است.

نرم افزار خسته کننده پول در می آورد
بزرگترین درک من به عنوان یک مهندس ارشد این است که کاربران به پشته فناوری شما اهمیت نمی دهند.
آنها اهمیتی نمی دهند که شما از Rust یا Python استفاده می کنید. آنها اهمیتی نمی دهند که معماری شما “رویداد محور” باشد. آنها اهمیت می دهند که وقتی دکمه را کلیک می کنند کار کند یا خیر.
هنگامی که فناوری خسته کننده را انتخاب می کنید، زمان کمتری را صرف پیکربندی Webpack و زمان بیشتری برای ساخت ویژگی ها می کنید. ویژگی ها مشتریان را جذب می کند. مشتریان قبض ها را پرداخت می کنند.
شادی “تمام شد”
با استفاده از ابزارهایی که قدیمی تر از کارآموزان تیم شما هستند، آرامش خاصی وجود دارد.

وقتی از SQLite استفاده می کنم، می دانم که کار می کند. روی میلیاردها دستگاه آزمایش شده است. به دلیل به روز رسانی npm خراب نمی شود. فقط آنجا می نشیند، به طور قابل اعتمادی داده های من را ذخیره می کند و در ازای آن چیزی نمی خواهد.

بنابراین، در سال 2026، خوشه‌های Kubernetes و توابع بدون سرور رایانش لبه خود را حفظ کنید.
من با سرور تک و فایل SQLite خود اینجا خواهم بود و محصولات را تا زمانی که شما هنوز در حال پیکربندی فایل های YAML خود هستید ارسال می کنم.

رایکی از ابزارهای “خسته کننده” که از رها کردن آن امتناع می ورزی چیست؟ در نظرات به من اطلاع دهید.